درصد تطابق، با فرمول مشخص

بردار شما و بردار شغل هر دو شش‌تایی‌اند. شباهت کسینوسی زاویه‌ی بین آن‌ها را می‌سنجد — یعنی چقدر «جهت» پروفایل‌ها به هم نزدیک است.

چون همه‌ی مقادیر مثبت‌اند، شباهت عملاً بین ۰٫۳ تا ۱ می‌افتد. این بازه به ۲۵ تا ۹۸ کشیده می‌شود تا اعداد معنادار و متمایز باشند.

سقف عمداً زیر صد است چون هیچ تطابقی کامل نیست. کف ۲۵ هم عمدی است: نمایش «صفر درصد» برای شغلی که به شما پیشنهاد شده گمراه‌کننده است.

از دیتابیس O*NET — پایگاه داده‌ی رسمی مشاغل وزارت کار ایالات متحده. نمره‌های RIASEC هر شغل از نظرسنجی شاغلان و ارزیابی کارشناسان به دست می‌آید.

هیچ نمره‌ای را ما نساخته‌ایم. اگر کد استاندارد شغل را در سایت O*NET جست‌وجو کنید، دقیقاً همان اعدادی را می‌بینید که ما استفاده می‌کنیم.

داده‌های حقوق و اشتغال از اداره‌ی آمار کار آمریکا (BLS) می‌آید. این اعداد برای شناخت ساختار شغل مفیدند ولی مستقیماً به بازار کار ایران قابل تعمیم نیستند.

درصد تطابق تنها عدد صفحه نیست. برای هر شغل، اطلاعات واقعی بازار کار هم نمایش داده می‌شود.

این اعداد کمک می‌کنند تصویر کامل‌تری بسازید: شغلی ممکن است تطابق بالایی داشته باشد ولی چشم‌انداز رشدش محدود باشد، یا برعکس.

درصد تطابق فقط هم‌خوانی علاقه را می‌سنجد. توانایی، مهارت فعلی، شرایط بازار کار ایران، و فرصت‌های در دسترس شما هیچ‌کدام در آن نیستند.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند هم‌خوانی علاقه با عملکرد شغلی همبستگی حدود ۰٫۳ دارد — یعنی عامل مهمی است، ولی تعیین‌کننده‌ی سرنوشت نیست.

هر ابزاری که ادعا کند شغل «درست» شما را با قطعیت پیدا می‌کند، دارد اغراق می‌کند.